آواز باران شنیدنیست ، گوش کن
ما رند و خراباتی و دیوانه و مستیم ...... پوشیده چه گوئیم همینیم که هستیم
سلام دوستان عزيز من تا مدتي واسه اينكه امتحاناتم شروع شدن ( ميشن ) آپ نمي كنم . اگه خدا بخواد دوباره بر ميگردم و همراهتون خواهم بود . برخي دوستان خوبم مثل اينكه از غمي كه درون وبلاگم موج ميزنه نگران و مضطرب بودن و كاملا درسته و حق دارن واسه همين يه ترانه قبل از رفتنم گذاشتم كه اميدوارم خوشتون بياد و باعث شاديتون بشه . پس تا 10 تير بدرود ........ تو بگو من چه کنم .... تو برام مثل نفس معنـی بودنـه منی مثل یه قاب ، یه خاطره همیشه در یاد منی مثل یاقوت می مونی رو حلقه ی آرزوهام تـــو نفــسهای خـــوشه لحظه ی میلاد منی مثل رویای تو خوابی که برام دیــدنه تو زیــارتـه مثل افسانه می مونی ، میدونم که خواستنت سعادته حتی از ستاره ها حتی از ماه سپید شب برام روشنتری واسه پرواز دلم تو آسمون تو آخرین بال و پری تو یه ابری پُر ِ باران من یه دشتم پُرِ خاشاک تو رســـیدی به ســـتاره من هنوزم مونـده برخاک تو بگو من چه کنم که عشق تو سایه به سایه با منه تو بگو من چه کنم که دیدنــت به زندگــی رسـیـدنه به امید دیدار مجتبی عاقبت دلم از دست انتظار من شبانه گریخت و کوله بارش را کز خاطرات ورق خورده من لبالب بود و لبریز با خود برد فانوس سرد گرفته غباری از کنج سینه ام ربود و به اشک نشسته بر آینه ام لبالب کرد و لبریز رفت و رفت دریغ از غصه ای که برایم نخورد فکر خاکستر بر جا مانده از آتش آهم نبود یاد خانه سرد سینه رنجورم نکرد آری او مرا گرفت از دست زمانه خویش که در خود شوم فرو او به جرم سرودن لاله های سرخ به دارهمیشه تنها بودن آویخیت ، مرا واماندم از آنچه که بود شاید امید و آرزو جزای من ِ بیدل همان به ، که سر کنم به غم روزهای مانده در پیش رویم را تنهای تنها و همبسترغم باشم کنون که آغوش نهیب زوزه های شب در بغل می کشانَدَم با عیش ای کاش آنچه دیده ام همه خواب بود و رویا عذاب ِ با تو نبودن مرا به صد هزار راه و بیراهه کشانده است مرا به قعر ِ خیال به سمت ِ سراب به عمق ِ سکوت کشانده و چیزی دریغ به فرجام ِ من نمانده است چیزی شبیه تن می کشم از روی ناچاری بر دوش نه حسی ، نه لذتی ، نه طاقتی همه بی روح ، همه بی روزن و خاموش کوچه اگر هست تنگ و تاریک !! کنار ِ تیرک ِ برقی مُدام به رَگ میزند نفس مردکی نشسته واج خانه اگر هست تلخ و تاریک !! به زیر سیاه جامه ی فریب نازنی تنیده بر هوس به تن می دهد حراج ساده می شود کشید بر تارَک ِ دیوار نقوش بال و پری را اما کجاست هُمای پرواز ؟! کجاست آنکه بر آبش زند همت ِ بی پروا از این همه تصویر مانده در کوره ی ذهنم چه حاصل شود مرا نمی دانم ! آنچه نشسته درون سینه غمیست ذره ذره میکاهد ز من شوق ِ زیستن را نـگرانم ! ببین... !! ببین... !! عذاب با تو نبودن چه میکند چه میکند .... شبی که حس بودن با تن تو شب ِ نیلوفری های تنم بود تو را نزدیکتر از جانم کشیدم شبی که فرصت من بودنم بود مرا عاشـق ترین پروانه دیدی که گرد بـاغ جانت می پریدم دلـم را بـر فـراز وسعت تو پی ِ عطر ِحضورت می کشیدم چه پروازی چه آوازی چه شوقی به من از دیدن تو دست می داد چه احساسی چه آرامی چه حالی به کام من دمادم هست می داد شبی بود و دلی بود و خود ِ عشق به من سر می سپرد تا اوج بودن برهنـه از غبـار و گـرد می شد تــن ِ داغ ِ نــگاه ِ آیــنه و مـن هوا نمنـاک و ابـری بـود و بـاران شمیـم خاک بـاران خورده جاری رسیــدم مــن به ایـثار وجـودت کنــار ِ لمـس ِ گلبـرگ ِ بــهاری مدام از واژه گان عشق می گفت نه از غم ، نه شکایت ، نه جدایی نویـد ِ بوسه و لبـخنده می داد میـان ِ کــوچه بـاغ ِ آشـنـایـی
| Design By : Night Skin |
در یکی از شهرهای کوچک اما حیاتی خوزستان و در یک شب سرد بارانی ، در خانه ای گلی و در حضور دیدگانی گریان از سر شوق ، صدای آوازم ، گشایش اندکی مهربانی ، بر فضای نیم روشن خانه ی پیر مادر بزرگی گردید که پیشترک ، نوای بسیارانی ، بر گوشه گوشه ی آن تنیده بود . سی ام بهمن 1359 ، آغاز یک تن بر تارک زمان ، بر شکاف عمیق کهنه ی گندم و سرودی باشکوه ، به ریتم تمام سُل .
و اما اکنون :
-کارشناس برنامه ریزی استراتژیک شرکت ...
-عضو هسته مهندسی مدیریت شهرداری.
-مسئول بخش ادبی و هنری نشریه داخلی سفیر.
-عضو کانون ترانه اصفهان.
-کارشناس ارشد مدیریت صنعتی/گرایش تولید.
-نویسنده ، شاعر و ترانه سرا
-آشنایی مختصر با موسیقی و آواز سنتی
و
عاشق ...
همیشه شاد باشید و سربلند
از اینکه وقت گرانبهایتان را صرف بازدید از کلبه حقیر بنده میکنید سپاسگزارم ...
جهت ارتباط با من :
mojtaba.aghajari@gmail.com
avazebaran_ma@yahoo.com
مجتبی آقاجری
تاریخ تنظیم : 87/09/08
>