این آدرسی را که در وبلاگم قرار دادم ، آدرس وبلاگ یکی از دوستان است که محتوای نگارشاتش  ، داستان است . داستان کوتاهی به نام " بغلم میکنی ؟! " را نوشته است که خالی از لطف ندیده ام در موردش با این قلم ناقصم چند سطری را نقد و بررسی کنم امیدوارم که نویسنده ی این داستان مطلب ذیل را به عنوان یک نقد دوستانه نگاه کند و کدورتی به دل نگیرد . از دوستان عزیز هم تقاضا دارم ابتدا داستان را مطالعه کنند و سپس نقد بنده را بخوانند .

متشکرم 

 http://www.lifeslimit.blogfa.com/

در این داستان نسبت به داستان سابق یک مورد نقصان که گمان میکنم اساسی هم بود کمتر شده است و آن هم استفاده بی پروا از جملات کوتاهی که پایانشان با فعل تمام می شد . بود

دوست عزیز ما آقا آرش هم اشاره مفیدی داشتند به این مسئله که داستان کوتاه تبلور فشاریست که بر روح نویسنده وارد می شود در تکامل این بیان باید عرض کنم که می شود داستان کوتاه را تجسم بی قراری و خستگی از انتظار دانست چه برای نوسینده که خود مبادرت به خلق چنین آثاری می نماید و چه خواننده ای که به نوعی درتفکرات با خالق اثر هم اندیشه است و نهایتا" در انتظار داستانی مینشیند که انتظارش را پایان بخشد

نکته ی دیگر اینکه درترکیب و حرکت  کلمات ، می شود روانی قلم را حس نمود چنانکه دیده شده از دو زاویه داستان را به دید ما می رساند یک بعد دیالوگ های بازیگران داستان است و بعدی دیگر هم بیان خود نوسینده یا همان بازیگر نقش اول ، که راوی اصلی این قصه و تمام آثار می باشد

و اما بررسی و نقد داستان  

در ابتدای داستان دختری که غرق در خیالاتش است هویدا میشود همراه با دنباله ای از فحش و دشنام . وارد پارکی می شود که همه او را میشناسند و دلیلش هم پاتوق بودن آنجاست . دومین اتفاق ، جاری شدن خون از بینی اوست که باز هم به دلیلش اشاره میکند که  به شدت اعصابی به هم ریخته دارد . از دید او مسخره است اما از نظر پزشکی خون دماغ شدنی که ناشی از درد اعصاب باشد حاصل آسیب دیده بود سلولهای عصبی مغز است پس دخترک گرفتار چنین بیماری غیر قابل تحملی شده است . این پارک محل کسب درآمد اوست بدین سبب که حتی بیش از پنج دقیقه نگذشت که پسری کنار او نشست و این نشان از تابلو بودن چهره ی دختر دارد

حکایت وحید هم بسیار جالب و به نوعی سوال برانگیز است که در خلال داستان اشارتی مختصر بدان می شد پسری که به دید مینو با تمامی پسرهایی که با آنها برخورد داشته متفاوت بود .

در ابتدای برخورد پسرک با مینو ، مینو پاسخ درخواست آشنایی او را بلافاصله مثبت می دهد تنها به این دلیل که چشمهایش او را به یاد وحید می اندازد پس این وحید کیست که در خیال او نرم و آرام جلوه گر می شود و در اولین لحظه ی آشنایی اش با پسرک در نظرش می آید و به واسطه ی او برای این تازه وارد لبخند می زند در جایی اذعان می دارد که " به وحيد فكر مي كردم.خيلي دوستش داشتم.شايد اگر مي ماند زندگي ام بهتر مي شد.دلم مي خواست باز هم بغلش گريه كنم.اما او دو روز بعد تو يك تصادف مرد. " از این قسمت چنین به نظر می رسد که در حال حاضر که با این پسرک همراه است وحید زنده است ، پس وجود دارد . اما چرا با او که تا حالا سکس نداشته و او را دوست دارد و از این خصلت وحید هم لذت میبرد ، او را رها کرده و فقط در خیالاتش با وحید زندگی میکند شاید وحید ازنظر او کمبودی دارد که برای رفع این کمبود دنبال ارضای نیازش باشد .

دراین داستان گاهی به بعضی از خصلتهای وحید اشاره میشد مثلا" آنجایی که پسرک بعد از شنیدن اینکه مینو با همه رابطه ی نا مشروع داشته ، با صدای بلند قهقهه میزند ، و مینو در خیالاتش باز به فکر وحید می افتد که او هیچگاه ( جهت مسخره کردن ) به این مسئله نخندیده بود و یا اینکه وحید از شخصیتی بر خوردار بود  که معنای حقیقی دوستی پسر و دختر را درارتباط سالم می دانست در این جهت که دنیای نا شناخته ی جنس مخالف را کند و کاو کند تا نیازش را در آن دنیای لطیف و لذت بخش بیابد . آنجایی که مینو به فکر لحظات به یاد ماندنی با وحید در ویلایش افتاده بود این را نشان می دهد که مینو تنها برای وحید رغبت گفتن گذشته اش را در آغوش گرفت و این تکانی بود که وحید در وجود مینو نشاند .

مینو بر سر دوراهی قرار گرفته بود که آیا وحید و دنیای او بپذیرد یا باز به اعمال گذشته اش ادامه دهد و نقیص وحید را قبول کند . در قسمتی از داستان مینو نزد خودش چنین می گوید : يك كسي توي ذهنم مي گويد : " خاك تو سرت دختره ي احمق...وحيد كدوم خريه؟ " آن کس کیست که مینو را از وحید جدا میکند؟ ، بلا شک آن کسی که قدرت را در اختیار دارد همان مینوی حال حاضر و نشسته در کنار پسرک است کسی که مدتهاست شکل گرفته است و چنان محکم گشته که در کشمکش تفکراتش ، وحید را پس می زند که وحید کدوم خریه ؟!

ازبر خورد باطنی و درونی مینو چنین بر می اید که پسرک را دوست ندارد حتی از ریخت و قیافه اش ولی ناچار است که تحمل کند . اما برای چه ؟ فقط ارضای نیاز جنسی یا کسب درآمدی برای سپری کردن زندگی نکبتبارش . در این داستان به مکان زندگی اش که حتی شبی را در آن بگذراند اشاره ای نشده است به فرض اینکه مکانی هم دارد اما مسلما" تنها درآمدش همین تنفروشی هاست و شاید دست آخر مقداری ارضای نیاز جنسی .

اساس این داستان را باید ، متواری شدن از یک پرورشگاه  دانست که نویسنده یک ماجرای بسیار طولانی را با چند سطر بیان میکند و تا اینجا میرسد که در پارک قرار دارد و بقیه ماجرا ....

 شاید نویسنده این اتفاقات تلخ چند ساله را حاصل همان فرار از پرورشگاه می داند . نه پدری و نه مادری

فقر و تهی دستی که معمولا" زمینه ساز بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی مانند دزدی ، تنفروشی و غیره

می گردد . گریه های مینو در هنگام رسیدن به خانه ی پسرک چیز عجیب و نوینی نیست گریه ی او تبلور گذشته هاست و بازم ها و بازم ها و تنها حاصل این یادآوری فقط گریه ای چند ثانیه ایست و تنها چیزی که گریه اش را پایان میبخشد همان نا امیدی و مقداری گرمای تن پسرک است که او را باز در مسیر کهنه و پر خار و خاشاک خود فروشی قرار می دهد

فرود داستان مذکور نیز به نوعی منطقی صورت گرفت و فکر میکنم که نیازی به نگارش واقعه ی دراز کشیدن روی تخت را نداشت اگر منظور دوست گرامی ما " یه پرنسس رها " از بد تمام شدنش ، نیمه کاره ماندنش باشد . بی شک همه از سرانجام این داستان مطلعند پس گفتنش چیزی جز تکرار مکررات نیست آن هم تلخ و بی بنیاد و نشان می دهد که همچنان در حیرانیش به سر میبرد و آرامشش را در همخوابگی با هر کس و نا کسی میبیند

منتظر نظرات شما دوست عزیز هستم

مجتبی