۸۷/۱/۲۵

با سلام و تبریک سال نو خورشیدی 

وتقدیمتان باد دوصد شاخه گل سرخ وسپید مزین به گلبرگهای سبز بهاری

هنگامه هستم و به پیشنهاد مجتبی عزیز ، نویسنده جدید(دوم) وبلاگ آواز باران.

همسو با تحولات طبیعت فیزیک و روح در اوان سال جدید ، مفتخرم به همسفری با شما دوستان اهل قلم (وبلاگ نویس) که هویداست بر فراز قلل  این دنیای مجازی گام نهاده اید و مبدلش کرده اید به آن چه باید باشد یعنی حضور واقعی در زندگی واقعی.

هر چند تا کنون مشغول به نویسندگی در هیچ وبلاگی نبوده ام و به موازین امر چندان مسلط نمی باشم ، دل بدین امید بسته ام که از تجارب ارزنده مجتبی عزیز نویسنده وبلاگ ادبی هنری آواز باران و کلیه عزیزانی که با این وبلاگ مراوده دارند ، استفاده نموده و گهگاهی اگر زمان مجالم دهد مزاحم وقت شریف شما با مطالبی اعم از علمی و ادبی گردم.

فرخنده باد بهارتان و زنده باد ایران و ایرانی.

هنگامه 14/1/1387  

 يا مقلب القلوب و الابصار 

يا مدبر الليل و النهار

يا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

دورود و دو صد شاخه گل سرخ و سپید مزین به  گلبرگ های سبز بهاری نثار عزیزان جان ...

دوباره سبزه می دمد از وطن برخیز

دوباره جان می شود همه تن برخیز 

دوباره دل آکنده کن از عطر دلربای گل برخیز 

دوباره  بزن به  کوچه  باغ   کودکی  پل برخیز

پیشاپیش فرارسیدن سال ۱۳۸۷ خورشیدی را به همه هموطنان و دوستان عزیز وبلاگی ام تبریک می گویم . امیدوارم شرایط به گونی محیا گردد که تحول نیز درون تفکر و قلبمان رخنه کند و به ظواهر تنها اکتفا نکنیم ....

امیدوارم که سال پیش رو سالی باشد مملو از خداپرستی حقیقی و نه واقعی . سالی باشد سرشار از گرایش به کتاب خوانی و تحقیق و تحلیل حق طلبی . سالی باشد کماکان همراه با غریو لطیف برابری خواهی و نه ظلم و بیداد . سالی باشد لبریز از مهربانی با پدر و مادر اینان که هر چه بخواهیم بی شک با دعای خیرشان مسیر می گردد و بالاخره سالی باشد پر از عشق  پر از دوست داشتن و حب و احترام به خلق خدا که سعادت در این است و بس...

از دوستان خواستارم که در هنگام تحویل سال نو آن زمان که دل می لرزد و اشک بر گونه جاری می گردد من و عزیز دلم را فراموش نکنید ...

انشالله اگر عمری باقی بود پس از تعطیلات دوباره بر سفره ی وبلاگی یمان به تناول گفت و شنود دوستانه خواهیم نشست . 

مجتبی آقاجری

۲۷ اسفند ماه ۱۳۸۶ خورشیدی - اصفهان

فـریاد اگه  فــریاد بود   ،   نیشخند ِآزادی نبود

نذر ِ چـــشای نوبـــر ِ   ،   ارباب ِ آبــادی نبود

چشـمه اگه دریا میشد   ،   موجای پشت ِ سد نبود

قطره به مقصد میرسید   ،   سکوت ِجذر و مد نبود

خـورشید اگه تابیده بود   ،    شب چارقد ِ زمین نبود

فانوس نمیشد سرنوشت   ،    آغاز ِ قــصه  ایـن نبود   

بارون اگه بارون میشد    ،    ستایش  ِشبنم نبود

سبزه خجالـــتی تر از    ،    تلنگـــر ِنم نم نبود

گندم اگه گندم میشد    ،   سفره پُر از خالی نبود

به سـرخی صـورت ما    ،   نگـاه ِ اجـــمالی نبود

تو جیب اعتراض من    ،    این همه وراجی نبود        

کنایه پشت ِ سر ِ هم    ،    رو تخت ِحراجی نبود

کوچه اگه کوچه میشد   ،    خونه قفـس آذین نبود

شب ها کـناره پنـجره    ،    اشکای دونه چین نبود

قلـم اگه با ما نبود    ،   تنـهایی دق کرده بودیم

اگه نبود سینه غم    ،   خـدایی دق کرده بودیم  

می خونم از نگاه ِ تو   ،    خسته شدی ، اما نبود

حرفی که بهـتر بزنم   ،    ببخـــش اگه ریا نبود

فراخوان اولین جشنواره ادبی ( شعر – داستان کوتاه – قطعه نویسی ) موسسه فرهنگی هنری توتم کویر

با موضوعات :

کویر ، دریا ، عشق

و با عنوان :

کویر ستاره باران می شود / با عشق تو ای دریا ....

•  در بخش شعر و قطعه نویسی ، شرکت کنندگان می توانند 2 تا 5 اثر از سروده های خود را و در بخش داستان کوتاه ۱ تا ۳ اثر خود را با موضوعات اعلام شده به دبیرخانه جشنواره ارسال نمایند .
•  در بخش قطعه نویسی آثار ارسالی حداقل 6 سطر و حداکثر 10 باشد .
• برای عموم شرکت کنندگان گواهی شرکت در جشنواره ارسال خواهد شد .
• کلیه آثار برگزیده در مجموعه ای با عنوان " کویر ستاره باران می شود / با عشق تو ای دریا " منتشر می شود . به نفرات برتر در هر بخش جوایز نفیسی اهداء می شود .
• از کلیه شاعران ، نویسندگان و عموم علاقمندان دعوت می شود که تا آثار خود را تا تاریخ 30/10/86 به آدرس دبیرخانه جشنواره : یزد – صندوق پستی 1599-89165 با عنوان جشنواره فرهنگی هنری توتم کویر ارسال نمایند.
• کلیه شرکت کنندگان عزیز آدرس کامل پستی خود را به همراه شماره تلفن تماس در ذیل آثار ارسالی درج نمایند .

جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید با شماره تلفن های 7258363-0351 و یا 09131527403 تماس حاصل فرمایند .

آدرس وبلاگ:  Http://totamehkavir.blogfa.com
ایمیل: totamehkavir@yahoo.com

بغــض ِ شکــسته  تو  گلو     ،   فریاد ِ سـینه سوزمه

از شب نمیگم ، شب گذشت    ،   این ماجـرای روزمـه

همســایه ی   درد ِ مـنه    ،   اون دخـتر کبریـت فروش

کی میگه اون یه قصه بود   ،   کی داره ایـن پنبه به گوش

می شه به زیر خط فقر   ،    صـدای استـخون  شنید

نفس نفس  کنار ِ شب   ،    چشمای سرخابی رو دید                                                                                                  

وقتی که آفت میزنه     ،    مزرعه ی  امنیــــت ُ

وقتی نبینـی عاقبت     ،    رنگ خوش عــدالت ُ

سـقف و ستـون کـاخ ها    ،   از هق هق ِ ویرونه هاس

از پیت و اشک و سـوزش ِ  ،   دستای ِ زخـم و آشناس               

تیـتراژ ِ فـیلم ِ روز ِ شهر   ،   زنـواره ی نون  و نمک

رو  سـردر  ِ دکـان ِ تـن   ،   تبلـیغ ِ ای انسان کمک

بی خانمان دوره گـرد    ،    با گرد وِ سوزن روبه راست

کافــیه که نگاه کـنی    ،   حقیــقته روشـــن ماست

تکرار و تــکرار مـیشه باز    ،   روزمـرگی های هـوس

نه هوش و نه فهم  و   نگاه    ،   تا کـی هم آغوش قفس !؟

رو شــاخ  و  بـرگ  ادعـا    ،   پـیله بــه پـیله سـخنه            

کـــو  هــمت  شـکفتن ُ    ،   کـو آنکه می گفت با منه ؟       

وقت می و مسـتی گذشت   ،   وقــت ِ رباعــی و غـزل

امروز  ببین درد  از کجاس   ،   ول کن گل و شهد و عسل

سلام عزیزان همیشگی من

ایشالله پس از نقد ترانه " ماجرای روز " در خانه ترانه اصفهان ترانه مذکور رو در وبلاگ قرار میدم که فکر میکنم ابتدای هفته آینده میسر بشه . فعلا هم یکی از شعرهام رو که قبلا" هم آپ کردم بودم میذارم ....

نیمه شبهای دلتنگی

وقتی به آسمان می نِگرم

دست ِ خودم نیست

که می رباید نگاهم را

ماه ِ  تمام ِ سپید ِ شب

آنچنانکه که از حضور ِ انبوه ِ ستارگان

خبر نمی شوم .

آنقدر گمم در تماشا

که حتی عبور آنی ِ هر شهابی

غریقم نمی شود .

آنقدر محو  ِ نگاه ِ ماهم

که قطرات نرم باران

چون تلنگری بر گونه هایم

خبر از حضور آرام ِ ابر می دهند

تازه میفهمم که آسمان دلش گرفت

تازه میفهمم که ابر مانده است و من

و ماه را ندارم

و ماه را ندارم

.....